Interne bekercompetitie 

De bekerronde van afgelopen vrijdag heeft geen echte verrassingen opgeleverd. Door de gewogen loting die tot en met deze ronde gold, waren de krachtsverschillen vrij groot. Dick Stuiver (tegen Fokke Jonkman), Korné van der Vegt (tegen Remco Heite), Maikel Tebbertman (tegen Edwin Fabriek), Djordy Dingelhoff (tegen Rick Kompaan) en Bennie Rooks (tegen Klaas de Jong) deden hun uiterste best, maar konden hun tegenstanders niet echt verontrusten. Dick leed stukverlies, Korné raakte enkele pionnen achter, Maikel zag mat in één over het hoofd, Djordy kwam niet onder de druk uit en Bennie raakte al snel een paard kwijt.

Spannender was de partij van Ed Eggink tegen Joost van Dam. Ed raakte weliswaar een kwaliteit achter, maar bood nog lang tegenspel. Joost is er evenwel niet de man naar om een dergelijk voordeel weer uit handen te geven.

Niek Hogeling werd gekweld door een centrumpion van Meine Wassenaar, die ver in de zwarte stelling doordrong. Toen Niek zich vergaloppeerde door met een loper eerst de viiandelijke dame aan te vallen in plaats van zijn aangevallen toren weg te spelen – waardoor er plotseling twee stukken in stonden -, streed hij voor een verloren zaak.

Het spannendst was de partij tussen Hylke Hof en Lieuwe Cnossen. Hylke rukte ver op met zijn vrije e-pion en bracht daarmee een zwarte loper in het nauw. Lieuwe verdedigde zich echter heel secuur en wist in het verre eindspel de partij toch naar zijn hand te zetten. Hylke moet in de trein, terug naar Groningen, een flinke kater hebben gehad.

Bert Hassing en Jorrit Cnossen speelden voor de nevencompetitie. De partij werd door Bert gewonnen omdat Jorrit een loper in de aanbieding deed.


In de 1e ronde van de FSB bekercompetitie trof het team van WES vrijdag 21 november Heerenveen.

Toen de rook in het parochiehuis na dit duel optrok, was duidelijk dat de besten van WES zich verder op de FSB competitie kunnen gaan richten.

Ons viertal moest met 2,5 – 1,5 zijn meerdere erkennen in de sportstad Heerenveen en werd uitgeschakeld.

Winst was er voor Joost van Dam aan het 1e bord; daarmee aangevend dat zijn 2e plaats in het RH toernooi afgelopen weekend geen toeval was: de man in vorm!

Remco Heite speelde verdienstelijk remise aan bord 2; Edwin Fabriek en Meine Wassenaar verloren hun partij aan bord 3 en 4.

 

opgeven

Fokke Jonkman clubkampioen!

Eén ronde voor het einde van de clubcompetitie is de kampioen bekend: Fokke Jonkman! Geen verrassing natuurlijk; tenslotte heeft Fokke de titel al vele keren veroverd. Kon Joost van Dam vorig jaar Fokke’s hegemonie doorbreken, dit seizoen liet de man uit Kuinre zich niet opnieuw verrassen. Hij won al zijn finalepartijen. Fokke, van harte proficiat met je herwonnen kampioenschap!

Vrijdagavond werd de scalp van Rick Kompaan toegevoegd aan Fokke’s verzameling. Hoewel de grote belofte van onze club lang stand hield, moest ook hij, zoals wij allen, in het eindspel zijn meerdere erkennen in Fokke Jonkman. Het toreneindspel dat uiteindelijk op het bord verscheen, werd trefzeker door de kampioen afgerond.

Joost van Dam, de kampioen van vorig jaar, hielp zijn opvolger een handje door Remco Heite, de laatst overgebleven concurrent, te verslaan. Dat gebeurde in een razend spannende partij, waarin Remco op het eind de winst liet liggen. Zie de partij aan het eind van het verslag.

Lieuwe Cnossen zorgde voor een regelrechte verrassing door Edwin Fabriek te verslaan. Met sterk spel – vooral in positioneel opzicht – strafte hij een verkeerd plan van Edwin hardhandig af. Eigenlijk duurt de competitie voor de man uit Langezwaag niet lang genoeg: hij raakt steeds meer op dreef!

Klaas de Jong moest zijn meerdere erkennen in Meine Wassenaar. Lang werd gestreden om de heerschappij op veld d4, een strijd die werd beslecht in het voordeel van Meine. Het leverde hem een stuk op en vervolgens de partij.

 

In de B-groep gaat de wedloop tussen Tagi Nadjafov en Hylke Hof onverminderd voort. Tagi won een enerverende partij tegen Djordy Dingelhoff, waarin hij op een zeker moment een beslissende materiële voorsprong leek te hebben. Maar Djordy had verder gekeken: zijn twee sterke torens dwongen Tagi om de zojuist veroverde dame weer in te leveren. Vervolgens was het toch Tagi die met allerlei dreigingen de partij naar zich toe trok.

Op de ranglijst blijft Tagi één punt voor op Hylke, die Jorrit Cnossen overmeesterde. Jorrit verzette zich manhaftig. Ook toen Hylke een loper tegen twee pionnen had buitgemaakt, hield de jongeling uit Nijeholtpade nog lang geweldig stand.

Derde kandidaat voor de titel in de B-groep is Niek Hogeling. Maar ook al won hij geruisloos van Maikel Tebbertman, zijn achterstand op Tagi en Hylke bedraagt nog altijd vier en drie punten. Bovendien voelt hij de hete adem van Korné van der Vegt en Djordy Dingelhoff in zijn nek.

 

De partij Remco Heite-Joost van Dam verliep als volgt:

(analyse en commentaar van RH)

1.c4 (Voor de verandering opende ik met 1. c4, omdat ik verwachtte dat Joost iets had voorbereid tegen 1. d4. Na de partij gaf Joost toe dat dat inderdaad het geval was. Hij vertelde vanzelfsprekend niet wát.) 1. … Pf6 2. Pc3 e5 3. e4 Pc6 4. Pf3 Lb4 5. d3 d6 6. a3 La5 7. Lg5 Le6 8. b4 Lb6 9. Pd5 Lxd5 10. cxd5 Pd4 11. Le3 De7 12. Lxd4 exd4 13. Le2 0-0 14. 0-0 a5 15. Db3 Ph5 16. g3 (Het paard mag niet op f4 worden toegelaten. Waarschijnlijk was de paardmanoeuvre Pf6-d7-e5 iets sterker.) 16. … axb4 17. axb4 Txa1 (Nu is al wel duidelijk dat Joost zijn toren op f8 laat staan en op de volgende zet f7-f5 speelt.) 18. Txa1 f5 (Daar is ie.)

na 19. e5!

19. e5!

(Deze zet had ik vooruit berekend. Daarom was ik ook niet ongelukkig met 18. … f5. Het is duidelijk dat zwart niet mag slaan: 19. … dxe5? 20. d6+ Df7 21. Ld1! (na 21. Dxf7+ Kxf7 22. Pxe5+ heeft zwart nog 22. … Ke6 23. Pc4 Pf6). Ik had het gevoel dat wit nu goed staat. Maar Joost komt nu met een hele sterke!) 19. … g5 20. e6 g4 21. Pd2 Pf6 (Het is duidelijk dat wit zijn paard graag naar c4 brengt, maar dan moet hij eerst pion d5 verdedigen. Vandaar de volgende zetten.) 22. Lf1 Kh8 23. Lg2 f4 (Joost laat er, zoals gewoonlijk, geen gras over groeien.) 24. Le4 (Achteraf denk ik dat 24. gxf4 (Ph5 25. f5 Dg5 26. Da4! met de dreiging e6-e7) sterker was.) 24. … De8 25. Dd1 (Anticipeert op de matdreiging De8-h5-h3, maar volgens de computer had 25. gxf4 wit groot voordeel opgeleverd. Mede omdat na een eventueel Pxe4, gevolgd door dxe4, de derde rij vrijkomt voor de witte dame.) 25. … f3 26. Pc4 Dh5 27. Pxb6 cxb6 28. De1 (Om te voorkomen dat zwart op d5 slaat: 28. … Pxd5 29. Lxd5 Dxd5 30. e7 Te8 31. Ta8 Txa8 32. e8D+ Txe8 33. Dxe8+. Bij nader inzien levert dat niet meer dan remise op, maar ik meende dat het winnend zou zijn. Ik had veel beter meteen 28. h4 kunnen spelen. Of wit nu slaat of niet, in beide gevallen is de matdreiging Dh5-h3 er uit. Ik meende dat ik daarvoor nog alle tijd had.) 28. … Dh6 29. Tc1 (Met het oog op Tc7, waarna de pion op e6 plotseling een stuk dreigender is.) 29. … Ta8 (Deze zet had ik absoluut niet verwacht. Ik begreep hem ook niet. Maar hij was wel van psychologisch belang, want ik zou me anders de volgende frivoliteit niet hebben veroorloofd.) 30. e7? (De eerste grote fout. Na eerst 30. h4! (gxh3 31. Lxf3) heeft wit winnend voordeel.) 30. … Pxe4 31. dxe4 Df6? (Nu laat Joost het liggen. Met 31. … Dh3 32. Df1 Kg7 won hij moeiteloos.) 32. Dd1 (Getwijfeld tussen de zetten 32. Dd2 en 32. Dd1. Dat ik voor de laatste kies, is omdat ik met een schuin oog kijk naar de mogelijkheid Da4, gevolgd door e8D+.) 32. … Kg8

na 33. Tc7

33. Tc7??

(Wat een blunder! Ik had nog twaalf minuten, tijd genoeg dus. Ik heb nog gekeken naar 33. Da4!!, de zet die meteen een eind aan de partij maakt. Maar ik meende dat zwart met zijn laatste zet de combinatie zinloos maakte: 33. … Txa4 34. De8+ Df8 35. De6+ Kh8. Maar wit kon natuurlijk gewoon de toren nemen: 35. Dxa4. Toen ik ’s nachts thuiskwam en de stelling nog een keer opzette, zag ik het meteen: 33. Da4!! Het heeft uren geduurd voordat ik in slaap viel, die nacht. Joost heeft het waarschijnlijk ook niet gezien, anders had hij wel 32. … Te8 gespeeld.) 33. … Kf7 34. h4 Ta3? (De zet die zwart uiteindelijk de winst brengt, maar hij is niet goed.) 35. Txb7 d3 36. Kh2? (Nu is het uit. Er dreigde natuurlijk 36. … Ta1, maar als wit die dreiging pareert met 36. Dd2, staat hij gewonnen. Op bijvoorbeeld 36. … Da1+ 37. Kh2 Ta2 38. Df4+ loopt zwart mat. Na ‘kleine zetjes’ als 36. … Tc3 of 36. … h6 of 36. … b5 speelt wit 37. De3. Zwart raakt in zetdwang. Na afloop van de partij bleek dat Joost dat had gezien, ondanks de weinige tijd die wij beiden nog hadden. Alleen al daardoor verdient hij de partij. Wie de laatste fout maakt, verliest immers. Of anders gezegd, wie als eerste geen fout meer maakt, wint. En zo hoort het ook.) 36. … Dc3 (36. … Db2!) 37. Df1 Ta1 38. Tc7 Db2 39. Dxd3 Dxf2 #

 


 

 

Edwin Fabriek verrast

De overwinning van Edwin Fabriek op Joost van Dam, in de vijfde finaleronde van de A-groep, mag verrassend worden genoemd. Te meer omdat het een regelmatige zege betreft: gedurende een groot deel van de partij beheerste Edwin het spel. Al in een vroeg stadium koos hij voor een gezonde opstelling: druk tegen de zwakke dubbelpionnen van Joost, om vervolgens met tactische middelen de partij naar zich toe te trekken. Zie de partij, aan het eind van dit verslagje.
Fokke Jonkman ging overtuigend verder op de weg naar de clubtitel en boekte zijn vijfde overwinning op rij, nu tegen Lieuwe Cnossen. Aanvankelijk wist Lieuwe, door te vereenvoudigen waar hij kon, de gevaren te beteugelen. Toen Fokke er toch in slaagde een pion te winnen, werd Lieuwe’s nederlaag onafwendbaar.
Klaas de Jong koos deze keer tegen Remco Heite voor de versnelde Drakenvariant van het Siciliaans. Hij raakte op de zesde zet evenwel uit zijn voorbereiding door een niet verwacht tussenzetje. Toen hij later met zijn dame in het nauw raakte en een paard moest geven om zijn dame te redden, vocht hij voor een kansloze zaak.
Rick Kompaan en Meine Wassenaar hielden elkaar in evenwicht in een enerverende partij. Rick begon met een stormloop van zijn g-pion; misschien ietwat roekeloos want Meine won een pion. Vervolgens offerde Rick een paard op e6, dat Meine noodgedwongen snel terug moest geven. Toch duurde het nog lang voordat de vrede werd getekend.

In de B-groep ging Tagi Nadjafov onvervaard in de aanval op de koningsvleugel, tegen Korné van der Vegt. Het materiële voordeel dat hij behaalde leidde ertoe dat de opmerkelijke reeks successen van Korné (tijdelijk?) werd doorbroken.
Niek Hogeling boekte een overtuigende zege op Jorrit Cnossen en ook Miranda Kersbergen behaalde een vlotte overwinning tegen een jeugdspeler, Maikel Tebbertman. Voor Bert Hassing gold hetzelfde: met een extra loper kon hij de partij tegen Bennie Rook comfortabel uitspelen.

De partij Van Dam-Fabriek:

1. c4 c5 2. Pf3 Pc6 3. g3 g6 4. Lg2 Lg7 5. 0-0 Pf6 6. Pc3 0-0 7. d4 cxd4 8. Pxd4 Db6 9. Pb3 d6 10. Le3 Dd8 11. c5! Pg4! 12. cxd6? Pxe3 13. fxe3 exd6 14. Kh1 Le6 15. Tc1 De7 16. Dd2 Lh6 17. Pe4 Tad8 18. Pf6+ Kh8! 19. Pd4 Pxd4 20. Dxd4 Lg7 21. Tf4? Lf5! (Edwin: “Joost gaf later aan deze loperzet te hebben gemist. Overigens, 21. … Tc8, dat ik ook heb overwogen, was ook sterk.”)

Screen Shot 04-01-15 at 10.52 AM

22. Pd5? (“22. Txf5 is beter, nu wikkelt zwart af naar een gewonnen eindspel.”) Lxd4 23. Pxe7 Lxe3 24. Tc7 Lxf4 25. Pxf5 gxf5 26. gxf4 Tc8! (“Gedwongen torenruil, er dreigt natuurlijk 27. … Tc1+ met loperwinst.”) 27. Txc8 Txc8 28. Lxb7 Tc2 29. Ld5 Txb2 30. Kg2 (“Anders is de witte koning na 30. … Txe2 opgesloten.”) Txe2+ 31. Kg3 Kg7 32. h4 Te3+ 33. Kg2 a5 34. a4 Te4! Wit geeft op.


 

Jonkman op weg naar het kampioenschap

De cruciale partij uit de vierde finaleronde, tussen Fokke Jonkman en Joost van Dam, is gewonnen door de man uit Kuinre. Daarmee lijkt de strijd om het clubkampioenschap beslist.
De twee koplopers speelden een fascinerende partij. In de opening speelde Joost zoals we hem kennen: ondernemend en scherp. Des te merkwaardiger dat hij op het moment dat het erop aankwam- de twintigste zet – juist niet driest genoeg was. Het kostte hem een pion. Toch kreeg hij de kans terug te komen, maar toen hij die miste maakte Fokke het hardhandig uit.
Verderop de partij, met globaal commentaar.

Omdat WES 2 een FSB-wedstrijd speelde – waarvan elders een verslag van Klaas de Jong – resteerden er maar vier partijen voor de nevencompetitie.
Lieuwe Cnossen en Meine Wassenaar hielden elkaar opnieuw op remise. Lieuwe kwam een pion voor, maar die voorsprong werd door actief stukkenspel van Meine weer ongedaan gemaakt.
Miranda Kersbergen en Remco Heite speelden een wonderlijke partij. Eerst verspeelde Remco een stuk door een blunder in de opening, vervolgens ving hij tweemaal een stuk van Miranda en tenslotte kreeg Miranda weer een stuk terug. Aan dat laatste cadeautje zat overigens wel een luchtje: het leverde Miranda een verloren eindspel op.
Korné van der Vegt is in vorm. Nu behaalde hij een bliksemoverwinning op Jorrit Cnossen. De aanval op Jorrits koningsstelling was indrukwekkend.
Benny Rook won van leeftijdgenoot Maikel Tebbertman. Zoals zo vaak waren de jeugdspelers weer snel klaar.

Dan de partij van het WES-seizoen: Fokke Jonkman-Joost van Dam

1. c4 e5 2. Pc3 Pc6 3. Pf3 f5 4. d4 e4 5. Pg1 Pf6 6. e3 Pe7 7. d5 Pg6 8. Le2 Lc5 9. Ld2 Ph4 (Typisch Joost, altijd ondernemend!) 10. g3 Pg6 11. h4 0-0 12. Ph3 a5 13. Pf4 Pe5 14. Kf1 (14. Pb5!) 14. … De7 15. Kg2 Ta6 16. Dc2 (Pb5!) 16. … Pfg4 17. Pa4 Th6 18. Pxc5 Dxc5 19. a3 b6 20. b4 De7 (Eerst 20. … axb4 is beter: 21. Lxg4 (21. Lxb4? Dxe3!) Pxg4 22. axb4 De7.) 21. bxa5 bxa5 22. Lxa5 Pg6 23. h5 (Lijkt sterk, maar na 23. Lxc7 d6 24. Lb6 Pxf4+ 25. exf4 e3 26. fxe3 Pxe3+ 27. Lxe3 Dxe3 28. Lf3, gevolgd door The1, heeft wit een vrij eenvoudig te winnen eindspel.) 23. … Pxf4+ 24. gxf4 d6 25. Tag1 Df726. Lxg4 fxg4 27. Dxe4 Lf5 28. Dd4 Te8 (Ondanks zijn twee extra pionnen is wit nu zijn voordeel kwijt.) 29. f3 Txh5 30. Lc3 gxf3+? (Hiermee vergooit Joost de partij. Na eerst 30. … Txh1 31. Txh1 en dan pas 31. … gxf3+ 32. Kf2 Te4 33. Da7 Txc4 is zwart licht in het voordeel.) 31. Kf2 Te7 (Nu heeft zwart geen tijd meer voor Txh1, want dan volgt Txg7+, met mat in twee.) 32. Txh4 Dxh4 33. Txg7+ Kf8 34. Df6+ Zwart geeft op.


 

Finales halverwege

De strijd om de titels in de A- en B-groep is zijn laatste fase ingegaan. Door omstandigheden is de partij tussen de twee koplopers in de A-groep, Fokke Jonkman en Joost van Dam, die voor de vierde ronde op het programma stond, nog niet gespeeld. Daarmee blijft de spanning onverminderd in stand.

Wel werden drie andere partijen gespeeld voor de hoogste groep. Meine Wassenaar en Lieuwe Cnossen hielden elkaar op remise. Weliswaar raakte Meine een pion in het voordeel, maar toen Lieuwe een eindspel met ongelijke lopers op het bord wist te brengen, was die pluspion niet meer toereikend voor de winst.
In de partij tussen Klaas de Jong en Rick Kompaan speelde Klaas hoog spel door zijn pionnen op de koningsvleugel ver te laten oprukken. Rick wist daarvan te profiteren door zijn dame op de kwetsbare formatie los te laten. Toen dat uiteindelijk resulteerde in de arrestatie van een tweetal pionnen leverde het resterende dame-eindspel hem geen problemen meer op.
De partij Edwin Fabriek-Remco Heite eindigde in een overwinning voor de zwartspeler. Wel wist Edwin aanvankelijk het initiatief te neutraliseren dat zwart in de openingsfase had opgebouwd, maar toen hij later opnieuw onder druk raakte en een pion moest inboeten, streed hij voor een verloren zaak.

In de B-groep boekte Tagi Nadjafov een belangrijke overwinning op Niek Hogeling. Nadat Niek aanvankelijk stevige druk uitoefende, wist Tagi langzaam maar zeker de rollen om te draaien en een pionnetje te bemachtigen. Beheerst koerste hij vervolgens naar de volle winst. Hij liep daarmee in op koploper Hylke Hof, die niet speelde.
Door verrassende overwinningen rukten de jongelingen Korné van der Vegt en Djordy Dingelhoff op naar de derde en vierde plaats, achter Hylke en Tagi. Korné speelde een ijzersterke partij tegen Bert Hassing: eerst veroverde hij een kwaliteit en vervolgens speelde hij het eindspel vlekkeloos uit. Djordy had het fortuin enigszins op zijn hand, toen hij Miranda Kersbergen in een toreneindspel te slim af was.
Djordy moet zijn vierde plaats op de ranglijst overigens delen met jeugdspeler Jorrit Cnossen, die een reglementaire winstpartij boekte omdat Benny Rook zonder afbericht verstek liet gaan.
Maikel Tebbertman liep onnodig puntverlies op, toen hij tegen Rico Holtrop een gewonnen eindspel – paard en pion tegen de koning alleen – verknoeide. Hij liet zijn pion slaan en kon ondanks zijn paard extra niet meer winnen. Remise dus. Rico, die doorgaans toch al veel plezier heeft, had nu ècht reden tot lachen.


 

Bekerronde en nevencompetitie 6 maart 2015

De clubavond van afgelopen vrijdag stond in het teken van de halve finales voor de interne beker. Omdat de indeling wordt bepaald door loting is het voor het begin van de avond al spannend. Bekerhouder Fokke Jonkman lootte Edwin Fabriek en genoot het voordeel van de witte kleur. De andere witspeler was Lieuwe Cnossen; hij moest het opnemen tegen Remco Heite.
Edwin speelde behoedzaam: hij wist dat hij tegen de hoogst gekwalificeerde WES-speler voortdurend op zijn quivive moest zijn. Maar het liep als zo vaak. Fokke had aan één kansje genoeg om met zijn dame te infiltreren in de zwarte stelling en matdreigingen te creëren en toen was het meteen groot alarm. De wanhoopspoging van Edwin om met een stukoffer nog een tegenaanval te lanceren faalde. Op de van hem bekende stoïcijnse manier sloeg Fokke die gedecideerd af.
In de andere partij herhaalde Lieuwe een openingsvariant die hij een aantal weken terug ook tegen Remco’s Siciliaanse verdediging speelde. Hij bracht nu een versterking aan. Even later maakte hij echter de fout zijn dame te vroeg in het strijdgewoel te brengen, waarna hij zich in bochten moest wringen om te voorkomen dat die werd gevangen. Om een definitief eind aan die dreiging te maken offerde Lieuwe een loper, in de veronderstelling dat hij het stuk met een pionvork zou kunnen terugwinnen. Hij had evenwel overzien dat Remco die pion en passant kon slaan.
Op 10 april treffen Fokke en Remco elkaar in de finale.

Voor de nevencompetitie werden drie partijen gespeeld. Miranda Kersbergen won van Korné van der Vegt, door een volle toren buit te maken. Ook Meine Wassenaar speelde met een kasteel meer, toen hij een van de torens van tegenstander Klaas de Jong op de h-lijn had ingesloten.
Erg spannend was het pionneneindspel tussen Tagi Nadjafov en Rick Kompaan. Na een lange worsteling kon Tagi over een pluspion beschikken. Beide spelers wisten een dame te halen, waarna Tagi nog lang probeerde zijn overgebleven randpion naar de overkant te brengen. Rick wist dat met een lange reeks dameschaakjes doeltreffend te verhinderen. Remise dus.

Inhaalronde

Voor de finale van de clubcompetitie werden vrijdagavond twee partijen ingehaald. Vooral de strijd tussen Fokke Jonkman en Klaas de Jong kreeg veel aandacht, omdat Klaas twee keer eerder verrassend van Fokke had gewonnen. De laatste keer gebeurde dat drie maanden terug.
Deze keer liep het heel anders. Fokke verhoogde langzaam maar zeker zijn druk op de zwarte stelling, kreeg een sterke vrijpion op c6 en maakte de partij vervolgens fraai uit met een aanval op de zwarte koning.
De andere partij, tussen Meine Wassenaar en Remco Heite, werd gewonnen door de zwartspeler. Door een slordigheid van Meine op de veertiende zet kreeg zwart een toren op de tweede rij, met een penning op de witte dame. Dankzij die penning won Remco tien zetten later een paard tegen een pion. Daarmee was de partij beslist.

Voor de nevencompetitie speelden Edwin Fabriek en Joost van Dam een enerverende partij, waarin risco’s niet werden geschuwd. Joost opende weer vele lijnen en hij kreeg ook deze keer zijn zin. Toen Edwin op de 22e zet een grafzet deed in plaats van een dameschaak, waarmee hij voordeel had gekregen, wist Joost de partij in zijn voordeel te beslechten.

In de B-groep bedroeg de schamele oogst slechts drie partijen. Jorrit Cnossen won van Maikel Tebbertman, toen Maikel bij een afruil fout terugsloeg en daarmee materiaal inleverde. Niek Hogeling had een gemakkelijke avond tegen Djordy Dingelhoff, nadat hij een volle loper cadeau had gekregen. Het gevecht tussen Hylke Hof en Tagi Nadjafov, beiden kandidaat voor de titel in de B-groep, was heel interessant. Lang stonden alle pionnen nog op het bord, terwijl er maar één stuk was geruild. Op het moment dat Hylke in het voordeel leek te gaan komen, bracht Tagi een kansrijk loperoffer. Inderdaad drongen zijn dame en toren het vijandelijke bolwerk binnen, maar de aanval sloeg niet door. Met secuur spel wist Hylke zich afdoende te verdedigen en te winnen.


 

Tweetal strijdt om titel

De strijd om het clubkampioenschap spitst zich weer toe op het duo Joost van Dam, de huidige kampioen, en Fokke Jonkman, in het verleden veelvuldig kampioen. Beiden wonnen vrijdagavond 20 februari overtuigend.
In zijn partij tegen Meine Wassenaar keek Joost, zijn gewoonte getrouw, niet op een pionnetje meer of minder. Zijn ‘investering’ omvatte deze keer twee stuks. Het rendement (een kwaliteit) bleek voldoende. Het resterende eindspel van toren plus toren tegen toren plus paard leverde Joost geen problemen meer op, ondanks Meine’s onverschrokken verweer.
De partij tussen Remco Heite en Fokke Jonkman vertoonde weer het gebruikelijke patroon. Lang dacht Remco de stelling op beide vleugels dicht te kunnen houden, maar opnieuw verkeek hij zich op de vindingrijkheid van Fokke. Rond de zestigste zet vond de man uit Kuinre toch een gaatje om met zijn koning binnen te dringen en met behulp van zetdwang de partij te beslissen. Weer een sterk staaltje van eindspeltechniek!
In de derde finalepartij, die tussen Lieuwe Cnossen en Rick Kompaan, verscheen een ouderwets Tweepaardenspel op het bord. Een opening die al uit de zestiende eeuw stamt. Het leverde Lieuwe de bekende extra pion op, maar toen hij die in een later stadium weer moest inleveren, werd door beide spelers aangestuurd op een herhaling van zetten.

In de B-groep won Hylke Hof gedecideerd van Korné van der Vegt. Eerst won hij een paar pionnen, om vervolgens de partij vlot te beslissen.
De partij tussen Niek Hogeling en Bert Hassing verliep ronduit sensationeel. In het begin had Niek de overhand: hij won een gezonde centrumpion en vervolgens een kwaliteit. Toen hij daarna ook nog een stuk kon winnen, maar dat verzuimde, ging het bergafwaarts. Bert draaide de rollen om en leek met een loper meer eenvoudig te gaan winnen. Hij overzag daarbij echter een listige patcombinatie van Niek!
Tagi Nadjafov en Miranda Kersbergen hielden elkaar lang in evenwicht. Totdat Tagi, na eerst een pion te hebben gewonnen, met een combinatie kwam waarop Miranda het antwoord schuldig moest blijven.
Maikel Tebbertman en Djordy Dingelhoff wisten beiden snel te winnen, tegen respectievelijk Benny Rook en Rico Holtrop. Zij waren al klaar toen de anderen de openingsfase nog niet eens achter de rug hadden.


Eerste finaleronde

De eerste finaleronde van de A- en B-groep zit erop. Of beter gezegd bijna, want de partij tussen Fokke Jonkman en Klaas de Jong moet nog worden ingehaald.
In de A-groep liet Joost van Dam zien dat hij zijn hardnekkige griepvirus heeft overwonnen, want de manier waarop hij Lieuwe Cnossen overmeesterde was overtuigend. Met positionele middelen zette hij de zwarte stelling onder druk, om zijn overwicht vervolgens om te zetten in winst van een kwaliteit en een pion. Lieuwe zag al snel het hopeloze van de situatie in en streek de vlag.
Rick Kompaan koos met de zwarte stukken tegen Remco Heite voor de derde maal in successie voor het Grünfeld-Indisch, maar ook deze keer leidde dat niet tot een positief resultaat. Wel wist Rick, toen de witte druk toenam, zijn tegenstander te verrassen met een kansrijk paardoffer, gevolgd door een kwaliteitsoffer. Maar toen de weerlegging, die bestond uit ondermeer teruggave van de kwaliteit, een feit was, was het eindspel van paard tegen twee pionnen niet moeilijk meer.
De meest spannende partij was die tussen Edwin Fabriek en Meine Wassenaar. Aanvankelijk ging het Edwin naar den vleze, toen hij een belangrijke centrumpion won. Meine kwam evenwel sterk terug, met name door de kracht van zijn loperpaar. Hij wist met zijn f-pion op te rukken naar f3 en de witte koningsstelling lam te leggen. In hevige tijdnood – maar dat is hij gewend! – wist Edwin af te wikkelen naar een eindspel met ongelijke lopers en daarmee remise veilig te stellen.
Het was jammer dat in de B-groep veel deelnemers verstek lieten gaan.
Hylke Hof stal vrijdagavond de show door Niek Hogeling met een schitterende mataanval te overklassen. Een prachtige partij!
Na voorzichtig spel van beide kanten eindigde de partij tussen Tagi Nadjafov en Bert Hassing onbeslist. Tagi had een sterk centrum en een actief paard, maar Bert pareerde de dreigingen met vindingrijk tegenspel.
Maikel Tebbertman won voor de tweede keer in korte tijd van Djordy Dingelhoff. Nadat hij een paard tegen een pion voor was geraakt, wist hij het eindspel feilloos af te ronden.
Benny Rook speelde een lastige partij tegen Miranda Kersbergen: het krachtsverschil was te groot. In een vroegtijdig stadium gaf Benny op.
Korné van der Vegt incasseerde een reglementair punt tegen Dick Stuiver, omdat laatstgenoemde zonder afbericht afwezig was.


 

Kwartfinale beker en nevencompetitie

Vierentwintig uur na hun simultaantreffen met Loek van Wely – wat een prachtige jubileumavond was het! – konden de WES-leden vrijdagavond opnieuw aan het bord plaatsnemen. Voor sommigen betrof het een bekerronde, voor een aantal anderen een ronde van de nevencompetitie.

Het was jammer dat een van de acht overgebleven deelnemers aan de interne bekercompetitie verstek moest laten gaan. Door ziekte liep Joost van Dam zijn vakantie mis, evenals de simultaanseance tegen Loek van Wely en nu ook de bekerronde. Beterschap, Joost!
Lieuwe Cnossen, door het lot aangewezen als tegenstander van Joost, plaatste zich daardoor reglementair voor de halve finale. “Zo snel heb ik nog nooit een partij gewonnen”, stelde Lieuwe vast.
Edwin Fabriek was de eerste die zich bij Lieuwe kon voegen. Toen Klaas de Jong op enig moment een halfpenning van de vijandelijke dame op zijn loper overzag, was de plaatsing van Edwin voor de halve finale een feit.
Rick Kompaan moest in het middenspel van zijn partij tegen Remco Heite zijn witte dame inleveren tegen een toren en een loper. Toch leek dat in het eindspel niet eens een handicap, want het sterke witte loperpaar vormde voldoende compensatie. Maar toen de zwarte dame tenslotte de witte stelling kon binnenvallen en een toren veroverde, stonden zelfs de twee lopers machteloos.
Fokke Jonkman en Meine Wassenaar speelden zoals altijd een interessante partij. Meine won een pion, maar kon daarvan niet lang genieten. Hij moest een loper inleveren om een matdreiging te ontzenuwen die Fokke in de stelling had gevlochten. En daarmee was het pleit beslecht.
Voor de nevencompetitie werd een drietal partijen gespeeld. Jorrit Cnossen won van Benny Rook door eerst een kwaliteit te winnen en de partij vervolgens met een mataanval af te ronden. Maikel Tebbertman boekte een snelle overwinning door Djordy Dingelhoff met twee lopers en een paard fraai mat te zetten. Bert Hassing deed een stuk in de aanbieding tegen Korné van der Vegt en kreeg vervolgens geen enkele kans meer.


Ronde zestien

De indeling voor de slotfase van de clubcompetitie  is een feit. De eerste acht, die de play-offs gaan spelen om het clubkampioenschap, zijn bekend: Fokke Jonkman, Joost van Dam, Remco Heite, Edwin Fabriek, Lieuwe Cnossen, Rick Kompaan, Klaas de Jong en Meine Wassenaar.

Voor de twee laatstgenoemden was het nog spannend. Weliswaar won Meine Wassenaar heel snel van Maikel Tebbertman, maar hij moest afwachten wat Lieuwe Cnossen, Klaas de Jong, Niek Hogeling en Bert Hassing zouden doen. Vrouwe Fortuna bleek op Meine’s hand te zijn. Eerst verloor Bert, die zich liet overrompelen door een fraaie mataanval van Ed Eggink. En vervolgens werd Niek via de open g-lijn overmeesterd door Lieuwe. Ongeacht de uitslag van Klaas was toen duidelijk dat Meine de laatste acht had bereikt.

Klaas zelf zou zich plaatsen bij een remise tegen Remco Heite. Daar zag het aanvankelijk niet naar uit, want Klaas verdwaalde in de opening en moest meteen een pion inleveren. Lieuwe vertelde dat Gert Ligterink in de Volkskrant deze variant ooit de ‘gebakken lever’-variant heeft genoemd. Een witte vrijpion, die doorstoomde naar de zesde rij, leek Klaas’ lot te bezegelen, maar toen Remco naliet om onmiddellijk toe te slaan was Klaas er als de kippen bij om met zijn twee torens een eeuwig schaak-mechanisme op het bord te brengen en het begeerde gelijke spel binnen te halen.

Daardoor had Hylke Hof, die zelf van een zich knap verwerende Jorrit Cnossen won, het nakijken. Daar kom je nou iedere vrijdagavond voor uit Groningen, moet Hylke hebben gedacht.

Dat Fokke Jonkman van Edwin Fabriek won, was alleen belangrijk voor de statistieken. Het voordeel van twee stukken tegen een toren werd door Fokke, onze eindspelmatador, gedecideerd in winst omgezet.

Voor de wedloop in de B-groep is van belang dat Tagi Nadjafov van Miranda Kersbergen won, in een partij waarin het lang gelijk op ging, en dat Djordy Dingelhoff met positioneel spel Korné van der Vegt versloeg. Benny Rooks won reglementair van Dick Stuiver, die verstek liet gaan.

 


 

 

De veertiende ronde

Eindelijk, na alle team- en bekerwedstrijden, weer eens een normale ronde voor de interne competie. Met een aantal interessante partijen.
Er zijn nog twee ronden te gaan voordat, oneerbiedig gezegd, de schapen van de bokken worden gescheiden. Na de zestiende ronde wordt er immers ingedeeld in een A- en een B-groep.

Korné van der Vegt maakte een flinke sprong op de ranglijst door Edwin Geertsma te verslaan. Dick Stuiver overkwam het omgekeerde door verlies tegen Miranda Kersbergen, die hem beide torens afpakte. Groter nog was de verschuiving die Djordy Dingelhoff veroorzaakte: hij won van Jorrit Cnossen en bezet nu een mooie plaats in de middenmoot. Maikel Tebbertman is na zijn formidabele eerste seizoenshelft een beetje weggezakt. Hij verloor kansloos van Niek Hogeling, die momenteel de zevende plek inneemt en daarmee volop in de race is voor de A-groep.
Twee spelers die zich ook zullen willen plaatsen voor de play-offs van de A-groep, zijn Tagi Nadjafov en Ed Eggink. Het rechtstreekse duel dat zij uitvochten was daardoor extra belangrijk. Lang leek Ed, die al snel twee pionnen had veroverd, vrij eenvoudig te gaan winnen. Totdat hij afschuwelijk misgreep en een kwaliteit kwijtraakte. In het eindspel van paard plus vijf pionnen (Ed) tegen toren plus drie pionnen (Tagi) was onduidelijk wie de beste winstkansen had. Bij de analyse achteraf bleek het Tagi te zijn, maar toen was het te laat want zijn vlag was inmiddels gevallen.
Andere kanshebbers voor de A-groep zijn Bert Hassing en Hylke Hof. Hun onderlinge partij leek al snel beslist toen een van Hylke’s paarden in de opening verdwaalde en het leven liet. Toch werd het nog een boeiende partij voordat Bert de vis op het droge had.
Twee vaste gegadigden voor de A-groep, Meine Wassenaar en Klaas de Jong, zullen alle zeilen moeten bijzetten om zich te plaatsen. Klaas verloor van Rick Kompaan, die met enkele ver opgerukte pionnen de zwarte koningsstelling belaagde. De omklemming werd steeds heviger en toen Klaas een kwaliteit moest opofferen, was het uit. Ook Meine moest de punten aan zijn tegenstander (Edwin Fabriek) laten. In een moeilijke, positionele partij wist Edwin met zijn dame, twee torens en loper de vijandelijke koningsstelling in een soort houdgreep te nemen. Daarbij deelde de loper tenslotte de beslissende klap uit.

In zijn vorige partijen tegen Joost van Dam was Remco Heite steeds aangelopen tegen een duchtige openingsvoorbereiding. Steevast kwamen er verrassingen uit de hoge hoed. Daarom opende Remco deze keer eens met e2-e4. Lang werden de platgetreden paden van het Spaans bewandeld. Wel bevatte het eindspel nog enkele valkuilen, merendeels door Joost gegraven, maar zij werden alle ontweken. Remise dus.
Fokke Jonkman maakte zich los van Joost van Dam door zijn partij tegen Lieuwe Cnossen in winst om te zetten. Nadat Lieuwe zich lange tijd vindingrijk had verzet, kon hij uiteindelijk niet voorkomen dat zijn koning belandde in een matnet dat de twee vijandelijke torens op de koningsvleugel hadden gespannen.


De ronde van de voorzitter

De elfde ronde stond helemaal in het teken van voorzitter Klaas de Jong. Aan het begin van de avond verraste hij de clubleden met de mededeling dat Nederlands kampioen Loek van Wely op 29 januari in Wolvega simultaan komt spelen! Ter gelegenheid van het 75-jarig jubileum van WES.

Later op de avond verraste hij opnieuw, maar daarover aan het eind van dit verslag.

De partij tussen Edwin Geertsma en Benny Rooks eindigde op een heel onverwachte manier . Na een geslaagde pionnenroof ging Benny het dame-eindspel in met drie extra ‘kleine mannetjes’. Dat moest ruimschoots voldoende zijn. Maar hoe Edwin het klaarspeelde is niet duidelijk: plotseling was het remise door zetherhaling.

Ook de twee andere jeugdspelers, Jorrit Cnossen en Maikel Tebbertman, speelden een spannende pot. De manier waarop Jorrit wist te winnen maakte Maikel wanhopig: het eindspel waarin Jorrit een paard tegen een pion voorstond, werd foutloos uitgespeeld. Des te knapper omdat Maikel tot dusver een sterk seizoen kent.

Dick Stuiver, die aanvankelijk was ingedeeld tegen Rico Holtrop en dus alweer op een remise rekende,

werd plotseling met Miranda Kersbergen geconfronteerd. Dat was niet in alle opzichten aangenaam, want Dick heeft alle hoeken van het bord gezien.

Djordy Dingelhoff redde het niet tegen Meine Wassenaar. Hij raakte al vrij snel een pion achter en kreeg vervolgens een zware koningsaanval te verduren.

De vier H’s die onze club telt, kregen elkaar te bestrijden. Bert Hassing en Niek Hogeling hielden de spanning er lang in. Toen Niek een pion verschalkte leek de weegschaal in zijn voordeel door te slaan, maar het pakte heel anders uit toen hij in tijdnood – een verschijnsel dat hem toch niet vreemd is -abrupt een toren weggaf.

In de partij van de twee andere H’s, Hylke Hof en Remco Heite, kwam de witspeler al snel in de verdrukking toen hij op de achtste en de zestiende zet tempi weggaf. Toen hij drie zetten later ook nog een giftige pion snoepte, werd dat bestraft met stukverlies.

Rick Kompaan wist tegen Ed Eggink al vroeg in de partij een stuk te winnen. Ed raakt dan altijd klaar wakker en weert zich juist in nood als een leeuw, maar de achterstand was te groot.

Een bijzonder spannend verloop had de partij van Tagi Nadjafov en Lieuwe Cnossen. Maar toen Tagi na een lange en inspannende avond een keer foutief terugsloeg zag Lieuwe zijn kans schoon: familie-schaak!  Wat kan het schaakspel soms hardvochtig zijn…

De klapper van de avond kwam, zoals gezegd, op naam van Klaas de Jong. Hij moest de handschoen opnemen tegen Fokke Jonkman en dat is vaak niet een dankbare opgave. Maar deze keer moet onze voorzitter een heerlijke avond hebben beleefd. Fokke experimenteert af en toe met de Sokolsky-opening (1. b2-b4).  Oftewel de Orang Oetan oftewel het Pools. Dat bekomt hem niet altijd even goed. Tegen Meine Wassenaar moest hij al een half punt inleveren en nu verging het hem nog slechter. Kijk mee en huiver!

(Jonkman-De Jong), 28-11-2014:

1. b4 d5 2. Lb2 Pf6 3. e3 e6 4. b5 c5 5. c4 b6 6. Dc2 Pbd7 7. Pf3 Lb7 8. Pc3 d4 9. exd4 Lxf3 10. gxf3 cxd4 11. Pe2 e5 12. f4 Pc5 13. d3 Pg4 14. fxe5?

stelling na 14. fxe5?

Screenshot_2

(Fokke overziet de volgende combinatie. Als hij 14. Lg2 had gespeeld, kan de koning op de 16e zet naar het veld f1 en dan is het een heel ander verhaal. Als zwart, na 14. Lg2, 14. … Dh4 speelt, heeft wit 15. Lc6+ Pd7 16. 0-0-0 0-0-0 17. Pg3 exf4 18. Pf5 en hij staat goed.) 14. … Pxd3! 15. Dxd3 Lb4+ 16. Lc3 dxc3 17. 0-0-0 Dxd3 18. Txd3 Pxf2 19. Tf3 Pxh120. Lg2 0-0-0! 21. Lxh1 Td2 22. Pxc3 Txh2 23. Pd5 Txh1+ 24. Kc2 Lc5 25. Txf7 Te8 (Tf8!) 26. Txa7 Txe5 27. Tc7+ Kb8 28. Txg7 Tf5 29. Kd3 Th4 30. Tg8+ Tf8 31. Tg2 Td4+ 32. Ke2 Te8+ 33. Kf3 Td3+ 34. Kf4 Td1 35. Tc2 Tf1+ 36. Kg3 Tg8+ 37. Kh2 Ld6+ 38. Kh3 Th1+ en mat op de volgende zet.

 


 

FSB beker, voorronde interne beker, nevencompetitie, RH toernooi….

Verslag van vrijdagavond 21 november

Deze keer een wat onevenwichtig verslag van onze wekelijkse clubavond, omdat er werd gespeeld in twee aparte ruimten. Ik heb dus een groot deel van de partijen niet kunnen volgen. In de ruimte waarin zich onze materiaalopslag bevindt, werd de bekerwedstrijd tegen schaakclub Heerenveen afgewerkt. De partijen van de andere clubleden, voor de voorronde van de het interne bekertoernooi en de eerste ronde van de nevencompetitie, vonden plaats in het gebruikelijke clublokaal.

De bekerwedstrijd tegen Heerenveen was lang heel spannend. Aan het eerste bord had Joost van Dam zijn tegenstander Ferdi van Bavel een pion geschonken, maar de penning die hij in ruil daarvoor had gekregen was uitermate dreigend. Naarmate de partij vorderde kreeg onze kopman de stelling steeds meer in zijn greep. Tenslotte zou dat stukwinst opleveren. De tegenstander wachtte dat moment niet af en gaf meteen op.

Op bord twee verscheen een stelling waarin ondergetekende en Arjen Pragt elkaar zo’n twintig jaar terug in het Frigem-toernooi in Leeuwarden al eens bekampten. De Sevilla-variant van het Grünfeld-Indisch. Ik won toen, maar Pragt had nu een verbetering in petto. De partij ging gelijk op, met een extra pion voor wit en het initiatief voor zwart. Toen ik te lang het idee bleef najagen van een koningsaanval van de witte dame (langs de open f-lijn), in combinatie met een toren (langs de open a-lijn), kon Pragt succesvol counteren en twee pionnen veroveren. Het lukte hem echter niet om in tijdnood zijn voordeel te verzilveren. Remise.

Aan bord drie wist Edwin Fabriek heel lang het evenwicht te bewaren tegen Tjeerd Siblesz. Hij moest daarvoor heel voorzichtig en zorgvuldig spelen en dat ging hem goed af. Totdat Siblesz een grootscheepse afruil wist te forceren met een duivelse finesse: een pionvork op paard en loper. Einde partij.

Bij Meine Wassenaar deed zich een vergelijkbare gang van zaken voor. Hij wist zich met nauwkeurig spel Bas van der Zwaag lang van het lijf te houden. Maar uiteindelijk werd de zwarte druk te groot.

Al met al betekende het een 1½-2½ nederlaag. Gelet op de honderd punten verschil tussen de gemiddelde ratings van beide teams geen schande, maar na de glorieuze resultaten die WES een aantal jaren in de Friese bekercompetitie behaalde is deze vroege uitschakeling toch wel een beetje een domper.

Voor de eerste ronde van de interne beker plaatsten zich vrijdagavond Benny Rook (tegen Jorrit Cnossen) en Maikel Tebbertman (reglementaire zege op Chris van der Vegt). De partij tussen Edwin Geertsma en Rico Holtrop eindigde onbeslist, evenals die tussen Dick Stuiver en Korné van der Vegt. Snelschaak zal in die gevallen de beslissing moeten brengen.

Ook de vier partijen voor de nevencompetitie leverden slechts twee beslissingen op. Klaas de Jong verschalkte Tagi Nadjatov en Niek Hogeling bond Ed Eggink aan zijn zegekar. Maar in de gevechten tussen Lieuwe Cnossen en Rick Kompaan enerzijds en Bert Hassing en Djordy Dingelhoff anderzijds werd de vredespijp gerookt.

 

Rest nog te vermelden dat verschillende leden en oud-leden van onze club hebben meegedaan aan het vijfde Wolvega-toernooi in Holland Inn.

Van hen behaalde Nick Maatman met 5½ uit 9 een gedeelde zevende plaats in de A-groep van het Open Toernooi. Klasse! Winnaar werd de Amerikaanse grootmeester Alexander Lenderman, met 7 punten, voor drie andere grootmeesters. Fokke Jonkman behaalde met 5 punten een voortreffelijke gedeelde elfde plaats. Oud-lid Thuis Dam, die nu in Bilthoven woont, scoorde 3 punten.

In de B-groep voerde onze Joost van Dam gedurende vele ronden de ranglijst aan, totdat hij in de laatste ronde onverwacht verloor. Toch eindigde hij met 7 uit 9 op een fraaie gedeelde tweede plaats. Hij had ondermeer remise gespeeld tegen een prima presterendeWillem de Beurs, die 6 punten scoorde en de vierde plaats deelde. Dankzij een ijzersterk eindschot (3½ uit 4) wist ook Meine Wassenaar op 6 punten te finishen. Hylke Hof behaalde 4 punten, even veel als Tagi Nadjafov. Niek Hogeling verzamelde netjes 3½ punt, Bert Hassing keurig 3 punten, de oud-leden Ben Sloot (Groningen) en Dimitri Delsman (Steenwijk) finishten op 2½ punt en onze belofte voor de toekomst Maikel Tebbertman moest deze keer nog genoegen nemen met 1½ punt.


 

Ronde 10

Wie stal de show?

In de tiende competitieronde werd de show niet gestolen door een van de clubleden, maar door de prachtige baby van Miranda Kersbergen. De kleine slaapgeluidjes die af en toe de schaakstilte doorbraken, deden iedereen smelten.

Meine Wassenaar is van slag. Hij leed vrijdagavond zijn derde opeenvolgende nederlaag. Na Remco Heite en Bert Hassing was het nu Lieuwe Cnossen die hem de das omdeed. Tot zijn verontschuldiging moet worden vermeld dat het niet zozeer aan Meine lag: het magistrale inzicht waarmee Lieuwe plotseling een loper op e5 veroverde had iedereen kunnen verrassen. Wie van ons zou hebben gezien dat het stuk niet teruggenomen mocht worden?

Een andere verrassing was de verdiende remise van Maikel Tebbertman tegen Bert Hassing. Nou ja verrassing, in de eerste cyclus won Maikel notabene al van Bert. Nu al staat vast dat Maikels prestaties hem tot de meest opvallende rijzende ster van dit seizoen maken.

Remisekoning Rico Holtrop kreeg weer zijn zin: een gelijkspel tegen Benny Rook. Beide spelers hadden hun stukken nog niet ontwikkeld of de vrede was al getekend.

Ed Eggink had geen kind aan Dick Stuiver. Nu zou je dat ook niet direct verwachten in het geval van een negentigjarige!

Tagi Nadjafov overspeelde Jorrit Cnossen. Hij bracht twee torens naar de zevende rij en toen was er voor Jorrit geen houden meer aan.

Niek Hogeling en Hylke Hof zijn aan elkaar gewaagd. Dat bleek ook wel: hun partij ging lang gelijk op. De pion die Hylke tenslotte buit maakte, leidde naar de overwinning.

In het eerste deel van de partij tussen Edwin Fabriek en Rick Kompaan draaide alles om veld f7. Edwin oefende daarop grote druk uit, maar het lukte Rick zich afdoende te verdedigen. Totdat er een moment kwam waarop de zwarte dame door een sterke loperzet van Edwin werd gedwongen de dekking van een aangevallen zwarte loper los te laten.

Aanvankelijk leek Klaas de Jong met een extra paard voldoende compensatie te hebben voor drie extra pionnen van Joost van Dam. Maar toen Joost vervolgens met dame en loper een aanval op de vijandelijke koning inzette, ging het mis met onze voorzitter. Vooral toen Joost ook nog een toren naar het front stuurde.

Remco Heite won op de achttiende zet een pion tegen Fokke Jonkman, maar het gevolg was wel dat de zwarte koning op de tocht kwam te staan. Een kolfje naar Fokke’s hand, die de kansen optimaal benutte en zijn aanval met een fraai paardoffer afrondde. Fokke Jonkman op zijn best!


 

Verslag ronde 9

Een enerverende ronde!

Wat een opmerkelijke uitslagen, vrijdagavond.

Om te beginnen het resultaat van ons tweede team tegen Gorredijk. Op papier waren onze spelers duidelijk de sterksten en vorig jaar resulteerde dat nog in een 3-1 overwinning. Maar deze keer hadden zij een offday, met uitzondering van Niek Hogeling, die zijn tegenstander in een scherpe aanval onder de voet liep. Zijn teamgenoten konden dat voorbeeld helaas niet volgen. Ondanks de aanzienlijke ratingverschillen in hun voordeel moesten zij alle drie het hoofd buigen voor hun jonge tegenstanders. Klaas de Jong deed in de opening een stuk in de aanbieding dat hij niet meer terugzag, Tagi Nadjafov raakte een kwaliteit achter en Hylke Hof, die een gevaarlijke aanval keurig had afgeslagen, bedierf vervolgens een gewonnen pionneneindspel (39. e4+! fxe4+ 40. Ke3). Einduitslag 1-3, een koude douche.

De meest verrassende uitslag in de negende ronde van de interne competitie was de overwinning van Bert Hassing op Meine Wassenaar. Na eerst een kwaliteit te hebben gewonnen wist Bert een koningsaanval op te zetten, die hij versterkte door op het juiste moment de kwaliteit terug te geven. Tenslotte wist hij mat te forceren met een prachtig torenoffer! We hebben Bert nog nooit zo sterk zien spelen. Zelf had hij dat gevoel ook: “Mijn beste partij sinds mijn aantreden bij WES.” Een schrale troost voor Meine, maar die toonde zich een zeer sportief verliezer.

De partij volgt hier:

(12) Bert Hassing (1343) – Meine Wassenaar (1767) [A00]
WES ic 2014 2015 (2.1), 31.10.2014
[Deep Hiarcs 13.2 (5s)]

A15: Engelse Opening: 1…Pf6 1.c4 Pf6 2.g3 d6 3.Lg2 c6 4.Pf3 e5 5.d3 Le7 6.0-0 Pbd7 7.Pc3 laatste zet uit boek 7…Pf8 8.e4 Pg6 9.a4 a5 10.Te1 0-0 11.b3 Ld7 12.Tb1 Tb8 13.Le3 Dc7 14.Dc1 Tfc8 15.d4 exd4 16.Pxd4 Pe5 17.Dc2 Dd8 18.Pf5 Lxf5 19.exf5 b5 20.axb5 cxb5 21.La7 [‹21.Pxb5 Txb5 22.De2 Tbb8=/+] 21…Tb6 22.Lxb6 Dxb6 23.Pd5 [>=23.cxb5!? Dc5 24.Tbc1 Lf8+-] 23…Pxd5 24.Lxd5 Dc5 25.De2 Lf6 26.Dh5 [26.De3 Kf8+-] 26…g6 27.fxg6 hxg6 28.Dd1 b4 29.h4 Kg7 30.h5 gxh5 31.Txe5! dxe5 [31…dxe5 32.Dxh5 Combinatie; 31…Lxe5 32.Dxh5 Combinatie] 32.Dxh5 Tc7 33.Dg4+ Kf8 34.Dh5 Ke8 35.Dh7 Df8 36.Df5 De7 37.Dg4 Df8 38.Ta1 Tc5 39.Txa5!! Txa5 40.Lc6+ [40.Lc6+ Ke7 41.Dd7#] 1-0

Een andere enerverende partij was die tussen Maikel Tebbertman en Djordy Dingelhoff. Maikel had Djordy stevig in de tang, won twee pionnen, maar slaagde er niet in om het karwei af te maken. De grotere ervaring van Djordy gaf uiteindelijk de doorslag.

Jorrit Cnossen en Korné van der Vegt speelden een spannende partij. In het verre einspel wist Jorrit zijn kans te grijpen.

Dick Stuiver wist voor de tweede keer in successie van Chris van der Vegt te winnen. Dat Chris aangaf les van hem te willen, deed hem zichtbaar genoegen. De afspraak was snel gemaakt.

Op het bord van Lieuwe Cnossen en Rick Kompaan verscheen een onvervalste klassieke Spanjaard. Wat zien we die ooit zo populaire opening tegenwoordig toch weinig. Er volgde een lange positionele partij, waarin Rick tenslotte aan het langste eind trok.

De belangrijkste partij van de avond, tussen de nummers één en twee van de ranglijst, was een heel interessante. Joost van Dam, die normaal niet op een paar pionnen meer of minder kijkt, speelde voortdurend zeer geconcentreerd en heel voorzichtig. Het lukte hem om Fokke Jonkman eerste een kleine verzwakking te bezorgen in de vorm van een dubbelpion en vervolgens de druk op de witte stelling langzaam op te voeren. Met twee pluspionnen kostte het eindspel hem geen moeite meer.

Edwin Fabriek speelde in zijn partij tegen Remco Heite een paar kromme openingszetten, waardoor hij steeds wat minder stond. Maar, alsof hij dat nodig had om wakker te worden, na het verlies van een kwalitieit ging Edwin steeds beter spelen. Hij bracht al zijn stukken naar de koningsvleugel, waar hij de witte koning danig in het nauw dreef. Uiteindelijk resteerde er een lastig eindspel van een kwaliteit tegen een pion. Edwins resterende bedenktijd was evenwel te gering om de remisekansen te benutten.   


Verslag ronde 8:

Ed Eggink in slachtofferrol

 

Het zit Ed Eggink niet mee, dit seizoen. Meteen in de eerste ronde werd hij het slachtoffer van een prachtige matcombinatie van Jorrit Cnossen, een paar ronden later overkwam hem hetzelfde tegen Niek Hogeling en afgelopen vrijdagavond ging hij tegen Maikel Tebbertman door de klok. En steeds gebeurde dat in veelbelovende of zelfs gewonnen stand. In de partij met Maikel stond er een toreneindspel op het bord, met een pluspion voor Ed. Trouwens, met deze nieuwe overwinning toonde Maikel nogmaals aan dat met hem niet valt te spotten.

Rico Holtrop is hard op weg om weer de nieuwe remisekampioen van onze club te worden. Ook in de partij tegen Korné van der Vegt werd het evenwicht niet verbroken.

Djordy Dingelhoff versloeg in een combinatierijke partij de snel spelende Edwin Geertsma, die sterk spel nog te vaak afwisselt met zwakke momenten.

Benny Rook beging tegen Bert Hassing al op de achtste zet een afschuwelijke fout, die eerst een paard en vervolgens ook nog een kwaliteit kostte. Wel kwam Benny nog terug met een sterke counter, maar meer dan een kwaliteit leverde die niet op.

Eindelijk kreeg Dick Stuiver loon naar werken. In iedere partij toont hij veel inzet, maar vaak trekt hij toch aan het kortste eind. Tegen Chris van der Vegt lukte het wel en daarmee droeg hij de rode lantaarn over aan zijn tegenstander.

Rick Kompaan kende weinig moeite met Jorrit Cnossen. De jeugdige nieuwkomer is absoluut een aanwinst, maar komt tegen de ‘zware jongens’ toch nog tekort.

Al vroeg in zijn partij tegen Tagi Nadjafov kwam Lieuwe Cnossen een stuk voor. Op het niveau van deze spelers is een dergelijke voorsprong beslissend en dat bleek ook. Lieuwe wikkelde bekwaam af naar winst.

Meine Wassenaar stelde zich in zijn partij tegen Remco Heite nogal passief op en moest heel behoedzaam manoeuvreren. Juist toen hij zich van de ergste druk had bevrijd, sloeg hij een giftige pion. Hij overzag daarbij een aftrekschaak en dat kostte de dame.

Edwin Fabriek leek tegen Klaas de Jong een veelbelovende aanval te hebben. Vooral de twee zwarte torens in het hart van de witte stelling zagen er dreigend uit. Klaas had echter eeuwig schaak achter de hand: mocht Edwin proberen daaraan te ontsnappen, dan zou het slecht met de zwarte koning aflopen. Wijselijk zag Edwin daar dan ook van af.

Lijstaanvoerder Fokke Jonkman handhaafde zich vrijdagavond redelijk gemakkelijk. Heel geleidelijk bracht hij Niek Hogeling in het nauw. Toen laatstgenoemde inzag dat zijn achterstand in materiaal niet meer te overbruggen was, gaf hij op.


Verslag 7e ronde 

Eerste puntverlies voor Fokke Jonkman

Eindelijk! Na zes overwinningen op rij raakte Fokke Jonkman zijn eerste punten kwijt. In een partij die op het eind nog spannend werd, hield Meine Wassenaar de matador uit Kuinre op remise. Fokke opende met het buitenissige 1. b4, maar de opening bracht hem weinig omdat Meine zich niet liet verleiden tot het nemen van risico. Toch vond de witspeler nog een mogelijkheid de partij op scherp te zetten en een pion op h7 te winnen. Meine counterde evenwel doeltreffend en dwong zijn tegenstander genoegen te nemen met remise.

Tegen de verwachting in had Edwin Fabriek een redelijk gemakkelijke avond tegen Lieuwe Cnossen. Twee keer gebeurde het dat een van de andere clubleden koffie haalde, in volle bovenzaaltje niet voorzichtig genoeg tussen de borden doorschuifelde en op het bord van Edwin en Lieuwe stukken omgooide. Die stommeling was ik. Vanaf dat moment was Lieuwe een paard kwijt, waarna er voor hem natuurlijk geen houden meer aan was. Een oorzakelijk verband tussen het een en het ander is door Lieuwe nog steeds niet aangetoond. Ik zal eens in de zakken van mijn jasje zoeken.

In zijn vorige zwartpartijen tegen Remco Heite koos Rick Kompaan voor het Grünfeld-Indisch. Hij was daarover niet tevreden en probeerde nu de Ben-Oni. Hij koos een minder gebruikelijke variant (6. … Ld6) en moest zich in bochten wringen om niet meteen een achterstand op te lopen. Dat lukte. Met vindingrijke verdedigingszetten wist hij steeds materiaalverlies te vermijden. Totdat hij rond de veertigste zet toch een pion en daarmee de partij moest inleveren.

Tagi Nadjafov en Klaas de Jong vochten een positioneel duel uit. In het eindspel raakte Klaas in zijn element: hij sprokkelde pionnen dat het een lieve lust was. Tagi zag het hoofdschuddend aan, maar droeg zijn lot als een man.

Er was nog een pionnensprokkelaar en dat was Niek Hogeling, die dit seizoen sterk speelt. Toen Jorrit Cnossen zag dat hij teveel van die kleine mannetjes kwijt was geraakt, geloofde hij het wel en gaf hij terecht op.

Hoe scherp de partij tussen Hylke Hof en Bert Hassing ook was, met de nodige penningen en tegenpenningen, het ging lang gelijk op. Totdat Bert een combinatie overzag (25. Pxf6+) die Hylke een stuk opleverde. Bert zette nog een valletje om de vijandelijke dame te vangen, maar toen Hylke daar niet intuinde, hield hij het voor gezien.

Ed Eggink, die geen medelijden kende met de jeugdige Edwin Geertsma, liet zien dat hij popelt om terug te keren naar een plaats op de ranglijst waar hij thuishoort. Hoger dus dan hij nu nog staat.

Dick Stuiver dwingt iedere clubavond weer respect af. Ondanks zijn leeftijd en de bijbehorende gezondheidsproblemen blaast hij nog steeds zijn partijtje mee. Ook al moest hij nu zijn meerdere erkennen in Korné van der Vegt, hij beleeft plezier aan zijn wekelijkse schaakavond.


 

Verslag 5e ronde

Ajax-Feijenoord
Ajax tegen Feijenoord bij een schaakclub uit Wolvega, is dat mogelijk? Nou, als Remco Heite tegen Fokke Jonkman speelt bij WES, dan is er ook sprake van een belangwekkende klassieker, net als bij het voetbal. Fokke, als veelvuldig kampioen van de afgelopen jaren, zou dan Ajax zijn en Remco, met zijn rijke historie maar niet meer op zijn hoogste niveau ooit, zou dan Feijenoord zijn. Zo’n wedstrijd tegen de nieuwe kampioen (Fokke) brengt soms het beste naar boven bij de oude kampioen (Remco). En zo ook bij deze wedstrijd. De nieuwe kampioen had het moeilijk en stond onder druk van de oude.  De partij glipte echter uit de handen van Remco, die als vanouds (!) voor meer bleef strijden, maar de grip op de wedstrijd verloor en met minder door Fokke opgezadeld werd.
Clubkampioen Joost van Dam offert graag pionnen voor spel en kijkt dan niet op een pionnetje meer of minder. Toen hij zijn stukken vervolgens in de stelling van Edwin Fabriek kon nestelen, volgde de ene krachtzet na de andere en kon Edwin snel uitgeteld worden.
In het kielzog van de bovenste twee partijen sloeg Lieuwe Cnossen zijn slag door de verrassend hoog geklasseerde en goed presterende Niek Hogeling te verslaan om daarmee de derde plaats in te nemen.
Dat ook veldslagen in evenwicht kunnen eindigen bewezen Klaas de Jong en Rick Kompaan. Steeds leek één van beiden de bovenliggende partij te zijn, maar de beslissende slag in deze toch (dynamisch) evenwichtige partij kon niet worden uitgedeeld.
In twee andere partijen leek een gelijkspel om verschillende redenen niet vergezocht, toch kenden beide uiteindelijk een winnaar. Lange tijd leek Bert Hassing tegen Tagi Nadjafov namelijk niet in de problemen te komen, maar de vermoeidheid leek toe te slaan, waarna Bert een zeker lijkende remise weggaf.
De meest opmerkelijke prestatie kwam op naam van jeugdspeler Maikel Tebbertman. Met zijn speelstijl van jeugdige onverschrokkenheid, originaliteit maar ook een volwassen lijkende beheerstheid leek hij Meine Wassenaar op remise te gaan houden. Net toen hij dit leek te kunnen gaan forceren, gaf hij op in de veronderstelling te gaan verliezen. Een beetje een gelukkige overwinning voor Meine, die onverwacht sterke tegenstand ondervond van de moedig spelende Maikel. Met zijn sterke en nu al volwassen ogend spel herbergt de jonge Maikel een grote belofte in zich.
Iets minder spectaculair, maar wel verrassend was de manier waarop Korné van der Vegt opponent Ed Eggink op remise wist te houden. Ed leek de winst in handen te hebben, maar door vasthoudend en nauwgezet te verdedigen redde Korné het verdiende halve punt.
Overtuigende overwinningen waren er tenslotte nog voor Jorrit Cnossen en Hylke Hof die de meerdere waren van respectievelijk Edwin Geertsma en Chris van der Vegt.

 

Verslag ronde 4

De vierde ronde gaf weer een aantal interessante partijen te zien. Helaas was er ook iets dat tot nadenken stemt, want het rumoer dat vrijdagavond opsteeg vanuit de zaal beneden, waar geklaverjast werd, was niet bevorderlijk voor een echte schaaksfeer. Volgens beheerder Jorna was het deze keer een rustige kaartavond en is het normaal nog lawaaiiger. Dat geeft te denken. Als zo’n klaverjasavond samenvalt met een thuiswedstrijd voor de FSB-competitie, hebben we een probleem.

Maikel Tebbertman, de verrassing van de eerste ronden van het seizoen, vond nu zijn Waterloo tegen Niek Hogeling. Aanvankelijk ging de partij gelijk op, maar toen Hogeling eenmaal een pion had buitgemaakt, stortte de witte stelling snel ineen.

Rick Kompaan herstelde zich van zijn nederlaag tegen Tagi Nadjafov met een vlotte overwinning op Djordy Dingelhoff. Maar zo snel kon het niet gaan of Benny Rook, die een te snel spelende Edwin Geertsma versloeg, was hem voor.

Meine Wassenaar, terug van vakantie, speelde zijn eerste partij. Nestor Dick Stuiver weerde zich sterk, totdat hij zich vergaloppeerde en een toren in de aanbieding deed.

Ook Hylke Hof begon nu pas aan zijn nieuwe seizoen. Jorrit Cnossen was zijn eerste slachtoffer. Nadat hij zijn torens op de halfopen h-lijn had geposteerd, liet Hylke een vernietigende aanval op de zwarte koning neerdalen.

Joost van Dam zette de partij tegen Lieuwe Cnossen in brand met een schijnoffer van een paard. Het leverde hem behalve een pion ook positioneel voordeel op, dat hij vervolgens bekwaam in winst omzette.

Tot de interessantste partijen van de avond behoorde de strijd tussen Korné van der Vegt en Bert Hassing. Een partij met wisselende kansen. Eerst kwam Van der Vegt een loper tegen een pion voor, maar Hassing wist die achterstand weg te werken. Vervolgens deed zich het omgekeerde voor en won Hassing een loper toen hij een combinatie beter inschatte dan zijn tegenstander. Even later, om twaalf uur, kon Hassing nogmaals worden gefeliciteerd, maar nu met zijn verjaardag.

De twee laatste partijen waren tevens de spannendste. Ed Eggink en Klaas de Jong gingen een positioneel gevecht aan, waarbij het evenwicht lang bewaard bleef. Totdat De Jong een pion won, een vrije a-pion notabene. Eggink speelde vervolgens alles of niets en wist met dame, toren en paard op de koningsvleugel binnen te dringen. Toen De Jong alle dreigingen bedachtzaam had bezworen, gaf de machtige a-pion de doorslag.

Niet minder spannend was de partij van Fokke Jonkman en Edwin Fabriek. Lange tijd deed Fabriek niet voor Jonkman onder en hij wist zelfs een pion voorsprong te nemen. De manier waarop de man uit Kuinre tenslotte toch de partij naar zich toetrok, was indrukwekkend. Hij offerde een toren om de vijandelijke koning met succes te ontmantelen.


 

Eerste kaarten geschud

In de derde ronde van de clubcompetitie zijn de eerste kaarten geschud voor het nieuwe seizoen. Was er in de twee vorige ronden nog sprake van een aantal grote krachtsverschillen, nu was de indeling een stuk evenwichtiger. Dat was ook duidelijk af te lezen aan de lengte van de partijen en aan het onnozele feit dat enkele wespen die het speellokaal door de openstaande ramen waren binnengedrongen en vorige week nog veel aandacht trokken van de spelers, nu nauwelijks opgemerkt werden.

De meest belangrijke partij was die tussen clubkampioen Joost van Dam en voormalig kampioen Fokke Jonkman. Van Dam ging furieus van start door enkele pionnen te investeren in een aanval die er indrukwekkend uitzag, maar Jonkman ving de dreigingen beheerst op. Ook al wist Van Dam nog een eindspel met ongelijke lopers op het bord te brengen, de extra pionnen van Jonkman gaven toch de doorslag.

Edwin Fabriek speelde een sterke partij tegen Remco Heite. Laatstgenoemde overzag op een zeker moment een dameschaak dat de witspeler een pion opleverde. Met een aantal krachtzetten wist Fabriek de partij vervolgens naar zijn hand te zetten en zijn tegenstander kansloos te laten.

De partij van Lieuwe Cnossen tegen Klaas de Jong verliep volgens hetzelfde stramien. Cnossen had aan een extra pion voldoende om de partij secuur naar winst te leiden.

Ook de prestatie van Tagi Nadjafov mocht er zijn. Tegen Rick Kompaan, een vervaarlijke tegenstander, boekte hij een gedegen overwinning. Daarmee nestelde hij zich in de top van het klassement. Dat geldt ook voor Niek Hogeling, die een spannende partij tegen Ed Eggink met een verbluffende matcombinatie afrondde.

Maikel Tebbertman boekte opnieuw een verrassend winstpunt. Overmeesterde hij vorige week Bert Hassing al heel knap, nu wist hij Korné van der Vegt diens dame af te nemen.

Jorrit Cnossen bezondigde zich aan een fout die veel jeugdspelers maken: hij speelde te snel. Rico Holtrop bleek geroutineerd genoeg om daar dankbaar van te profiteren.

Bert Hassing had voor zijn partij tegen Dick Stuiver het consigne meegekregen om er een lange partij van te maken. Om twaalf uur zou de nestor van de club namelijk zijn negentigste verjaardag vieren. Zover liet Stuiver het niet komen: hij capituleerde al na enkele uren en begaf zich meteen naar huis om de volgende ochtend uitgerust aan zijn verjaardagsviering te kunnen beginnen.

Van harte proficiat, Dick! Wolvega’s Eerste Schaakgenootschap is trots op zijn negentigjarige, die nog steeds vastberaden achter het bord zit.


 

Interessante tweede ronde

Ook de tweede ronde van de interne competitie heeft een aantal interessante partijen opgeleverd. De favorieten Fokke Jonkman en Joost van Dam wonnen, maar gemakkelijk ging dat niet. Klaas de Jong opende ten koste van een loper een mooie aanval op de zwarte koning, waarna Jonkman heel inventief moest zijn om de witte dreigingen te ontzenuwen. Hij deed dat overigens heel secuur. Tagi Nadjafov speelde een degelijke partij tegen Joost van Dam en lange tijd zag het ernaar uit dat hij zou kunnen standhouden. Tenslotte gaf de creativiteit van Van Dam toch de doorslag.

Niek Hogeling leek in zijn partij tegen Remco Heite rond de twintigste zet het mat niet te kunnen ontlopen. Hij vond evenwel een ingenieuze zet (21. … Lc8!) om dat te verhinderen en leek zelfs nog een verrassende tegendreiging te ontwikkelen. Toch moest hij even later in een nederlaag berusten.

Heel benieuwd was iedereen hoe nieuweling Jorrit Cnossen, die in de eerste ronde voor een verrassing zorgde, het er nu tegen Edwin Fabriek vanaf zou brengen. Boven verwachting, zo bleek, ook al verloor hij. Fabriek prees zijn jonge tegenstander na afloop en gaf toe dat hij op een zeker moment niet wist hoe hij nog zou kunnen winnen. Vlak daarna blunderde Jorrit echter een loper weg. Duidelijk is dat we van de debutant uit Nijeholtpade nog veel mogen verwachten.

Een andere jongeling die het heel goed deed, is Maikel Tebbertman. Hij speelde een puike partij tegen Bert Hassing. “Vanaf het begin was de geest uit de fles”, volgens Hassing. “Maikel greep elke kans die hem werd geboden.”

WES kan de toekomst met het nodige vertrouwen tegemoet zien, want ook andere jongelingen wonnen overtuigend. Djordy Dingelhoff overspeelde Dick Stuiver en Korné van der Vegt zette resoluut Edwin Geertsma aan de kant.

Ed Eggink haalde zijn gram voor de onthutsende nederlaag in de eerste ronde. Hij liet van de stukken van Rico Holtrop geen spaan heel.

Het meest spectaculair was de partij tussen Rick Kompaan en Lieuwe Cnossen. Tot in de tijdnoodfase gaven de twee elkaar geen duimbreed toe, maar toen vergaloppeerde Kompaan zich in zijn haast. Bij een aanvallende combinatie moest hij zijn dame tegen een toren inboeten. Cnossen profiteerde met graagte. Eerst haalde hij voorzichtig het venijn uit de witte aanval, om vervolgens zijn materiële voordeel te verzilveren.


 

Een begin dat naar meer smaakt…

We hebben ernaar uitgekeken: de start van de nieuwe clubcompetitie! Hoe zou de nieuw locatie bevallen?

Om met de deur in huis te vallen, het nieuwe ‘clubhuis’ beviel uitstekend. Lekker rustig en heel gezellig. De nieuwe speelruimte is klein genoeg om knus en sfeervol te zijn. Bij teamwedstrijden kan er gebruik worden gemaakt van een andere zaal: aan ruimte geen gebrek dus.

Toch school de grootste verrassing in iets anders. We hadden een nieuwkomer in ons midden:  Jorrit Cnossen, twaalf jaar, woonachtig in Nijeholtpade. Verre familie van Lieuwe Cnossen, onze secretaris. Wat een aanwinst! Hij zorgde voor een daverende verrassing door Ed Eggink, onze oud-voorzitter, mat te zetten na een prachtig dubbelschaak met dame en paard. Alle andere spelers lieten hun partij even in de steek om de slotstelling te bewonderen. We zijn benieuwd of Jorrit de komende ronden zijn talent opnieuw kan bewijzen.

In de eerste ronde van de interne competitie zijn de krachtsverschillen altijd groot. Verrassingen doen zich dan ook maar sporadisch voor. Maar er was er nog één. Lieuwe Cnossen moest ondanks het grote ratingverschil Rico Holtrop een remise toestaan. Dat was niet omdat Cnossen in gebreke bleef, maar omdat Holtrop onverwacht sterk speelde. Hij wist met de witte stukken een muur te metselen waar de zwartspeler niet doorheen kwam. Zulke kunststukjes vormen het zout in de pap!

Ook de prestatie van Dick Stuiver mocht er zijn. Hij hield met secuur spel heel lang stand tegen Klaas de Jong. Pas in het verre eindspel wist laatstgenoemde met een vrijpion de partij te beslechten.

De overige partijen verliepen volgens verwachting, al mag het sterke verweer van Bert Hassing tegen Fokke Jonkman niet onvermeld blijven.